Wedstrijdverslag, Hollands Venetiëtocht, Giethoorn, 12 februari 2012
15-02-2012
Wedstrijdverslag, Hollands Venetiëtocht , Giethoorn 12 februari 2012, door Robin
Vandaag staat de op 1 na mooiste klassieker op het programma, de Hollands Venetiëtocht. Volgens de verhalen is alleen de elfstedentocht mooier dan deze wedstrijd. Het is een wedstrijd van 58 km. Er zijn geen omlopen maar het is een grote ronde en we gaan langs allemaal dorpjes en moeten 2 keer klunen.
De wedstrijd start om 8 uur. Om kwart voor 5 gaat de wekker al. Om half 6 stap ik in de auto en rij samen met de ervaren natuurijs mannen, Yoeri Takken en Tonny van Vliet, naar Giethoorn. Onderweg vertellen ze mooie verhalen over het natuurijs in Nederland en ik krijg er helemaal zin in.
Klokslag acht uur klinkt het startschot van de wedstrijd en vertrekt er een peloton van 109 rijders. Ik weet niet wat voor wedstrijd het gaat worden want er komen 2 kluunplaatsen in voor. Er wordt vanaf de start heel hard gereden. We rijden op een groot meer en de jongens met weinig snelheid moeten al lossen. Ik voel aan mijn benen dat ik 2 dagen eerder de veluwemeertocht heb gereden maar de vorm is goed. Als we van het meer af gaan rijden we op een klein riviertje langs allemaal dorpjes. De sfeer is geweldig en omdat ik lekker rijd kan ik er volop van genieten.
Halverwege de wedstrijd komen we bij de eerste kluunplaats. Hier is de sfeer helemaal geweldig. Het ziet zwart van de mensen die ons aanmoedigen. Het klunen gaat me goed af. Ik heb een paar plekjes gewonnen als ik van de kluunplaats afkom.
Na de kluunplaats rijden we een meer op. Hier is er ruimte en wordt er weer volle bak gereden. Als we van het meer af zijn rijden we weer door wat dorpjes heen. De riviertjes hier zijn best wel smal en aan de zijkanten groeit allemaal riet. Best wel lastig schaatsen maar toch hartstikke mooi.
Bij de 2e kluunplaats moeten we onder een laag bruggetje door klunen. Sommige jongens stoten hier hun hoofd maar ik kom gelukkig ongeschonden uit de strijd. Als we onder het bruggetje vandaan komen staat er super veel publiek. Na de kluunplek moet ik volle bak sprinten want we zijn al bijna bij de finish.
Op het moment dat we het meer oprijden waar de finish ligt wordt er snoeihard gereden. De finale is nu echt begonnen. Op een gegeven moment moet ik lossen. Ik had het parcours niet van te voren bestudeerd dus ik wist niet hoe ver ik nog moest. Gelukkig zag ik meteen een bordje waarop stond dat we nog 1000 meter moesten. Ik ben dus vlak achter het peloton gefinisht op een 69e plek, ( 17e B-rijder).
Ik ben heel blij dat ik deze wedstrijd heb gereden. Het ging heel goed en het is met afstand de mooiste wedstrijd die ik gereden heb.