Wedstrijdverslag KPN Cup 1, 22 okt.2016, te Amsterdam

27-10-2016

Wedstrijdverslag, KPN Marathon Cup 1, Amsterdam 22 oktober 2016, door Maarten.

 Zoals ieder jaar was de eerste marathon weer in Amsterdam. Dit keer mochten wij als laatste starten, na de dames en de Top divisie heren. Voor Mitchell betekende de marathon in Amsterdam de eerste wedstrijd van het seizoen waar Roy en ik al een marathon van 50 ronden in de C -divisie hadden meegereden, Roy in Haarlem, ik in Den Haag. Dit viel ons allebei niet mee.

Voor dit jaar geldt dat er een premiesprint is en dat Top divisie rijders niet meer meedoen om de prijzen en tien ronden voor het einde van de wedstrijd uit koers moeten stappen. Daarnaast zijn de veiligheidsregels weer verder aangescherpt en wordt er gereden in gedeeltelijk snijvaste pakken. Met veel nieuwe rijders was het de vraag hoe de wedstrijd zou verlopen en waar iedereen zou staan. Ik was al blij dat ik kon starten, omdat ik nog steeds last heb van een blessure die ik tijdens een skeelerwedstrijd in mei had opgelopen. De verwachtingen voor mij waren dan ook niet heel hoog.

Met Henk en Marjo in Engeland was het aan Tino om de ploeg te coachen tijdens de marathon. Zo maakte hij, net als de vele jonge rijders, ook zijn debuut in de Beloften divisie, als ploegleider wel te verstaan. Na een kort praatje voor de start waarin ons nogmaals op het hart werd gedrukt om in het midden van het peloton te zitten om het harmonica effect achteraan te voorkomen was het dan toch echt aan ons om te laten zien waar we toe in staat waren. De omstandigheden waren goed op de Jaap Edenbaan waar eerder op de avond Arjan Stroetinga en Francesca Lollobridgida hadden gezegevierd. Er was geen regen en weinig wind, dit betekende niet automatisch het geen zware wedstrijd werd.

De eerste tien ronden verliepen rustig op het nog goede ijs. Daarna kwam de wedstrijd een beetje los. Eerst wist een groep van ongeveer vijf rijders een ronde te pakken, op dat moment zaten wij met z’n drieën nog in het peloton. Ik wist mezelf redelijk in het midden van het peloton te handhaven en zag dat Mitch vaak ook lekker in het peloton zat. Roy kwam ook af en toe voorbij om plekjes te winnen. Ondertussen moest de een na de andere rijder lossen en het peloton dunde zo langzaamaan een beetje uit.

Ook Roy moest na vijftig ronden de pijp aan maarten geven. Achteraf was hij redelijk tevreden over het verloop, maar had hij gehoopt iets verder te komen. Intussen zag ik rond ronde 60 Mitch nog keurig in het peloton zitten. Een paar ronden later hoor ik achter mij een val bij het rechte stuk waar de ploegleiders stonden. Weer een paar ronden later zag ik Mitch langs de kant staan. Later hoorde ik dat hij degene was die was gevallen. Het lukte hem daarna niet meer om de wedstrijd voort te zetten door onder andere een schaats die niet meewerkte.
Een grotere groep met rijders had inmiddels nog een rondje gepakt. Even later was er weer een groep rijders die een ronde pakten. Een aantal rijders had inmiddels twee ronden voorsprong, dit betekende dat het peloton zou afsprinten met nog elf ronden te gaan. Rond ronde 82 reed ik nog even voor het peloton uit, maar het lukte mij niet om iemand mee te krijgen en dus liet ik mij weer afzakken in het peloton.

Uiteindelijk lukte het mij niet meer om nog een goede positie te vinden in de eindsprint en kwam ik nog wat snelheid te kort. Maar met een 51ste plaats was ik zeer tevreden en kijk ik uit naar de rest van het seizoen.

De wedstrijd werd uiteindelijk gewonnen door Mark van der Harst, die de volgende keer in het oranjepak zal rijden. Bart Hoolwerf werd tweede Gerco van de Beek derde.

Volgende week reizen we af naar Leeuwarden. Hierin zullen we kijken of deze snelle ijsbaan Roy beter ligt en kijken of Mitch zich staande weet te houden. Ik teken voor eenzelfde resultaat als in Amsterdam. 

 

terug naar het overzicht