Wedstrijdverslag, KPN Marathon Cup 15, 17 feb. 2018, te Tilburg, door Maarten

20-02-2018

Wedstrijdverslag, KPN Marathon Cup 15, 17 feb. 2018, te Tilburg, door Maarten

Met een voltallige  Marino ploeg stonden we weer aan de start in Tilburg. Ik hoopte de goede vorm van de afgelopen weken door te kunnen trekken en een goede uitslag te kunnen rijden, hetzelfde gold voor Mitchel. Voor Björn en Jerrie gold dat zij weer als doel hadden de marathon uit te rijden.
Het ijs op de Ireen Wust Ijsbaan lag er goed bij en dit zorgde voor een snelle wedstrijd.

De wedstrijd werd aan het begin getekend door een ontketende Leander van der Geest en vele andere aanvallers. Toen er nog voor halverwege koers een groep weg was met rijders van de meeste grote ploegen dacht ik dat het gedaan was en dat zij een ronde zouden pakken. Dit was echter niet het geval en de groep werd teruggepakt.

  

Mitchel, Maarten en Luuk.                                                                                          Maarten en Aleid die proberen om van het peloton los te komen

Het peloton werd toen vaak op een lint getrokken. Deze snelheid zorgde ervoor dat Björn en Jerrie even voor de helft de strijd moesten staken. Mitchel dichtte nog een keer mooi een gat met mij in zijn kielzog toen het peloton in twee stukken lag. Met 40 ronden voelde ik mij nog goed en ondernam ik een paar pogingen om weg te komen. De eerste paar keer zonder succes. Maar met nog ongeveer 25-30 ronden te gaan, reed ik weg samen met Aleid Klompmaker. Hij had echter de benen niet om aan te vallen en reed na een rondje al met zijn handen op z'n knieën.

Voor mij was dit het teken hem achter te laten en alleen verder te gaan. Ik pakte een flinke voorsprong op het peloton, maar merkte op een gegeven moment dat dit in mijn eentje onbegonnen werk was. Ik zag dat er volk op komst was, daarom ontspande ik de benen even en liet wat uiteindelijk Luuk Loohuis en Henriek van Milligen bleken te zijn naar mij toe rijden om vervolgens onze vlucht met z'n drieën te vervolgen. Henriek was duidelijk de motor van de groep, en op een gegeven moment kon ik niet meer overnemen. Het leek er zelfs even op dat ik hun moest laten gaan. Gelukkig kwam er met nog een ronde of 8 te rijden hulp van ploeggenoten van Luuk en Henriek. Toen wist ik dat we zeer waarschijnlijk voor het podium zouden gaan rijden.

Met nog tweeenhalve ronde demarreerde Henriek, toch kon ik het gaatje met nog 500 meter te gaan weer dichten. Toen kwam ik helaas wel meteen op kop te zitten. Met nog één ronde rijden passeerde ik als eerste de finish. Op het laatste rechte stuk kwamen Henriek en Luuk allebei voorbij en moest ik genoegen nemen met de derde plaats.

De 3 rijders die uiteindelijk gingen voor het podium en er ook in slaagde, Maarten B01, Luuk B11 en Henriek B18

En dat deed ik ook zeker. Bek af plofte ik in de kussens waar ik werd opgewacht door Marjo en Henk, en even later mijn ouders.

Na jaren weer een rijder op het podium voor de Stichting Marino

Na even wat nagesproken te hebben mocht er sinds jaren weer een rijder van Marino naar het podium. Dit was voor heel Marino een uitslag om niet te vergeten en hopelijk is dit een goed voorteken voor de laatste wedstrijd over twee weken in Amsterdam. 

 

Ja, eindelijk op het podium waar Maarten naar toe heeft gewerkt.  Proficiat!!!!

terug naar het overzicht